W badaniach wykazano związek między stosowaniem antybiotyków i inhibitorów pompy protonowej (IPP) a zmniejszoną skutecznością inhibitorów punktów kontrolnych układu odpornościowego u chorych na rozsianego raka niedrobnokomórkowego płuca (NSCLC). Prawdopodobnie zależność ta jest wynikiem zaburzeń mikrobiomu jelitowego. Nie jest jasne, czy związek ten dotyczy również chorych we wcześniejszych stadiach nowotworu.
Naukowcy przeprowadzili analizę post hoc badania III fazy PACIFIC, w ramach którego 660 chorych na nieoperacyjnego NSCLC w III stadium, po radykalnej radiochemioterapii przydzielono losowo do grupy otrzymującej durwalumab lub placebo. W momencie rozpoczynania badania 40% chorych deklarowało przyjmowanie w ciągu 30 dni przed randomizacją IPP, natomiast 10% – antybiotyku.
W grupie otrzymującej durwalumab stosowanie IPP lub antybiotyków wiązało się z istotnie krótszym czasem przeżycia bez progresji nowotworu (odpowiednio: 9,4 miesięcy i 17,2 miesięcy, współczynnik ryzyka [HR], 1,57; P < 0,0001 oraz 9,2 miesięcy i 15,6 miesięcy, HR, 1,50; p = 0,016). Ponadto czas przeżycia całkowitego chorych przyjmujących IPP był krótszy niż w grupie chorych niestosujących żadnych z wymienionych leków (mediana odpowiednio 33 i 58 miesięcy, HR, 1,66; p < 0,0001).
W grupie otrzymującej durwalumab najlepsze wyniki uzyskano wśród chorych nie stosujących ani antybiotyków, ani IPP, a najkrótsze przeżycie bez progresji nowotworu oraz przeżycie całkowite obserwowano wśród chorych stosujących obie grupy leków.
źródło: thelancet.com, PLWzR
PRZJEDŹ DO: STRONA GŁÓWNA
